Get Adobe Flash player

.

Voor vragen over Fransehangoorkonijnen

en overige vragen kunt u mij E mailen op.

E mail adres 

bregman179@quicknet.nl

Bont tekening

De bonttekening bij de hangoorrassen

De bonte tekening van kop en manteltekening heeft altijd summier beschreven gestaan in de oude standaard. Dit klopt ook, want de bonttekening van de hangoren mag niet beschouwd worden als die van een tekeningras en zeker niet als zodanig beoordeeld worden.

Deze soepele benadering van kop en manteltekening heeft er echter wel toe geleidt dat de grenzen tav de tekening steeds soepeler werd genomen, met het gevolg dat de fokkers dieren met een teveel of te weinig kleuruiting als tentoonstellingswaardig aanhielden.

Erger nog; ze werden als fokparen gebruikt. Door sommige keurmeesters maar ook door enkele goede fokkers werden hier opmerkingen over gemaakt.

Aan een te sombere of een te open bonttekening moest iets gedaan worden.

De nieuwe tekst in de standaard geeft nu een duidelijk beeld over zowel de mantel als de koptekening wordt scherper begrensd en duidelijk weergegeven.

Bij de mantel staat vermeldt; dat rug en flanken zoveel mogelijk gekleurd zijn en in de nek dient iets witte aftekening te zijn als grensafbakening van de kleur op dek en de kleur op kop.

De witte nek was in het verleden wel eens een geheel witte schouderpartij welke soms doorliep tot in de ribbenpartij en waardoor de manteltekening erg open toont met het gevolg dat ook op de achterhand het wit omhoog kroop tot boven de staartpunt.

In de nieuwe standaard staat nu duidelijk dat het wit in de nek niet verder naar achteren mag lopen dan tot aan de achterzijde van de schouderbladen. Op de achterhand is wit toegestaan ter hoogte van de broek en onder de opgeslagen staart.

Een gekleurde vlek op de elleboog is geen fout, maar een kleur uiting welke zich openbaart omdat de grote witte schouderpartij meer gesloten wordt. Deze beenvlek liever niet te ver naar beneden op de zijkant van de voorbenen en in het frontaanzicht zien we deze beenvlek liever niet. De elleboogvlek mag dus niet te ver in het frontaanzicht komen, wanneer de helft van de beendikte wordt overschreden is dit een zware fout.

De borst zien we ook liever vrij van kleur, een enkele kleurvlek is een lichte fout, meerdere kleurvlekken in de borst sluit men uit van bekroningen.

De buik en onderzijde staart zijn overwegend wit gekleurd, ideaal is geheel wit.

Bovenzijde van de staart is net als de mantel geheel gekleurd.

De kop is overwegend gekleurd en op het voorhoofd een niet te grote witte vlek waarvan de vorm niet exact is beschreven. De snuit is geheel gekleurd met iets witte aftekening tussen de snuit en de wangen welke naar de kaaklijn doorloopt, dit wordt in fokkerskringen ook wel een tijgertekening genoemd een benaming welke aan duidelijkheid niets te wensen overlaat.

Bonte dieren hebben kleurloze nagels, alleen op de achterbenen zijn echter gekleurde nagels toegestaan maar liever niet. Bij onze vlinderrassen is dit ook toegestaan daarom nu ook bij onze bonttekening, de bonte is gecreëerd door vlinderrassen en eenkleurige hangoren met elkaar te kruisen, hierbij is zelfs de eis dat bont, veel meer kleur moet tonen dan b.v. bij de Lotharinger met het gevolg dat er ook veel meer kans is op een gepigmenteerde nagel.

Dus voor alle duidelijkheid bij voorkeur kleurloze nagels maar aan de achterbenen moeten wij er geen probleem maken.

Echter een gekleurde nagel aan de voorbenen is en blijft een uitstuitingsfout.

Ik hoop met dit artikel de lichte deining die was ontstaan over de bonte tekening na uitgave van de nieuwe standaard te hebben weggenomen. Er is n.l. niet veel veranderd allen is door de standaardcommissie duidelijker weergegeven wat en hoeveel de bonttekening mag bevatten.

Samenvattend: een manteltekening met iets wit in de nek en een kop welke gekleurd is met op de aangegeven plaatsen een witte aftekening vormt het ideaalbeeld daarbij is de mantel welke doorloopt in de nek en aansluit aan de kleur van de kronen slechts een lichte fout, net zoals een wit vlekje op de snuit. Alleen een geheel gekleurde kop en een manteltekening welke meer wit vertoont als hier boven omschreven sluit men uit van bekroning.

Zo ziet u, er is niets nieuw onder de zon, alleen zijn de grenzen duidelijker aangegeven en doe ik hierbij het verzoek aan collega keurmeesters om de komende twee tot drie jaar nog wat soepelheid te tonen voor de grensgevallen, maar vermeldt dat wel duidelijk op de beoordelingskaart. Als ik de fokkunde van de hangoorfokkers goed in schat is dit na die termijn niet meer nodig.

Wiel Ladenstein.